Onder de oppervlakte

Niemand te zien en toch gaat het over mensen?
Misschien omdat je geen beweging en geluid nodig hebt maar juist stilte om iets van betekenis te voelen. Om tot de diepere lagen door te dringen hoef ik geen lawaai te maken. Dat doe je immers om indruk te maken op anderen. Ik wil vooral mijn manier van kijken doorgeven in de hoop dat het herkenning oplevert. De invloed van ons mensen is immers overal, ook als we even niet in beeld zijn…

Wat je ziet

Hoe ik dan kijk? Kijk maar naar mijn werk. 
Een foto legt weliswaar een beeld vast, maar dat is niet de werkelijkheid. Het is er maar een stukje van. Bovendien is het losgemaakt van het grote geheel en stilgezet. Jij kunt erbij denken wat je wilt.
En jij denkt anders dan ik. Dus als jij mijn werk bekijkt, kijk je door mijn ogen maar je denkt er het jouwe bij. Want wat je ziet ben je ook een beetje zelf. En wie jij bent bepaalt wat je ervan vindt. In veel van wat ik laat zien gaat het om stilte, om natuur, architectuur en om de melancholie over wat er is of zou kunnen zijn… 

Gelaagdheid

Mijn fotowerk is opgebouwd uit meerdere lagen. Het basismateriaal bestaat uit eigen foto’s die het startpunt zijn voor een uitgebreide bewerking.
In die bewerking probeer ik terug te keren naar wat ik dacht toen ik mijn onderwerp zag en er met de zoeker van mijn camera een uitsnede van koos en afdrukte. De bewerking voegt daar iets aan toe. Het kan zijn dat de kleur verandert, dat er een ander beeld mee gecombineerd wordt, dat er spiegelingen of speciale effecten zijn. Het resultaat is iets nieuws dat toch herkenbaar blijft. En daar gaat het om: het gebruik van o.a. Photoshop en filters maakt een wezenlijk deel uit van wat ik wil laten zien.

Herken je daar iets van?

Industrieterrein

Adriaan Brand: 

“Eigenlijk ben ik dus op zoek naar mezelf in mijn beelden. Daarbij lopen heden, verleden en toekomst altijd wat ordeloos door elkaar. Want ik maak ‘nu’ een fotowerk van wat ik ‘toen’ vastlegde en wie zal zeggen wat ik ‘straks’ denk over die bevroren beelden van nu en gisteren. 

Stel je open en kijk… Wat je ziet ben je zelf.

Grote Paul

In 2014, ’15, ’16, ’17, ’18, ’19 en ’20 is mijn werk genomineerd voor de Grote Paul, de jaarlijkse prijs voor de beste fotograaf onder zijn/haar gelijken. Opgericht door facebookgaleriehouder Jan van Buuren en vernoemd naar de grote Paul Huf. Voor mijn werk in 2018 ontving ik een prima ‘d oeuvre – een prijs voor klassieke fotografie en op basis van mijn ranking op basis van meerdere jaren werd mij het predicaat ‘gouden keurmerk 2019 voor het leven’ uitgereikt.

KZOD 

Van 2017 tot en met 2023 was ik lid van de oudste kunstenaarsvereniging van Nederland, KZOD (Kunst Zij Ons Doel).